Elke mens die leeft, gebruikt stukjes van de aarde. We gebruiken bijvoorbeeld dingen die in de aarde zitten, zoals ijzer en olie (bijvoorbeeld om auto's te maken en te laten rijden). Grondstoffen zoals ijzer en olie maakt de aarde niet opnieuw bij, die kunnen dus op raken.

Daarnaast gebruiken we ook dingen die de aarde wél opnieuw kan maken. We eten bijvoorbeeld planten en dieren: die komen er steeds opnieuw bij. Eigenlijk zouden we maar zoveel mogen gebruiken, als de aarde opnieuw kan bijmaken. Als we meer gebruiken dan de aarde kan bijmaken, dan gaat de aarde uiteindelijk kapot. Dan vertrappelen we de aarde met onze te grote voeten.

Planten, bomen en dieren groeien en leven niet overal. In de woestijnen is bijna geen leven, en op de Noordpool en de Zuidpool ook niet. Als we alle stukjes aarde optellen waar wel planten kunnen groeien en dieren kunnen leven, dan hebben we een héél groot stuk grond, wel miljoenen en miljoenen voetbalvelden groot.

Maar als we dat heel groot stuk vruchtbare grond eerlijk verdelen over alle mensen die er zijn (en dat zijn er meer dan 5 miljard!), dan is er voor iedere mens ongeveer 4 voetbalvelden. Dat is eigenlijk niet zo heel veel.

Zoals gezegd zouden we eigenlijk alleen mogen gebruiken wat op die 4 voetbalvelden kan gekweekt worden: planten om te eten (zoals graan), katoen om kleren van te maken, dieren om te eten zoals koeien en kippen, schapen voor de wol, bomen voor het hout, enzovoort. (En eigenlijk is ons stukje grond nog kleiner dan die 4 voetbalvelden, want onze huizen, fabrieken en wegen nemen natuurlijk ook veel plaats in.)

Maar nu komt het: om alles te kweken wat een Belg gebruikt, heb je geen 4, maar wel 13 voetbalvelden nodig! Wij gebruiken dus veel meer dan de aarde kan maken. Als iedereen zou leven zoals ons, dan zou de aarde dus heel snel kapot gaan.

Als we bijvoorbeeld bomen kappen voor hout, dan zouden we eigenlijk moeten wachten tot er nieuwe bomen zijn gegroeid, voordat we opnieuw mogen kappen. Maar dat doen we niet: we kappen direct een ander stuk bos. Er worden dus veel meer bomen gekapt dan dat er opnieuw groeien. Als we zo doorgaan, zullen er uiteindelijk bijna geen bomen meer overblijven.

Maar niet iedereen leeft zoals ons. Iemand uit India gebruikt bijvoorbeeld maar 2 voetbalvelden. Dat is dus ook niet eerlijk verdeeld. Als je alles optelt dat alle mensen samen verbruiken, dan is dat nu al meer dan de aarde kan bijmaken, de aarde gaat dus langzaam kapot.